zaterdag 04 sept 2010
| BRIJUNI NATIONAAL PARK.
HOE ONS TE BEREIKEN. De huidige grenzen van het Nationale Park werden vastgelegd in 1999. Het omvat het land, de omliggende zee en zeebodem en heeft een oppervlakte van 33.9km2. De lengte van de kustlijn van alle eilanden is 46.8 km. Het eilanden met de meest ingesprongen kustlijnen zijn Veliki Brijun (25.9km) en Mali Brijun (8.3km). De oevers zijn meestal laag en rotsachtig maar makkelijk toegankelijk wegens de horizontale but easily accessible due to the horizontal gelaagdheid van de rotsen. In sommige baaien kunnen zand en kiezel worden terug gevonden.Het Nationaal Park Brijuni omvat volgende eilanden: Veliki Brijun, Mali Brijun, St. Mark, Gaz, Okrugljak, Supin, Supinić, Galija, Grunj, Vanga (Krasnica), Pusti (Madona), Vrsar, St. Jerome en Kozada. (Krasnica), Pusti (Madona), Vrsar en Sv.Jerolim i Kozada. Geologisch en geo-morfologisch is Brijuni de voortzetting van west Istrië. De diepte van het kanaal van Fažana is slechts 12 m. Tot voor 10000 jaren terug was Brijuni een integraal gedeelte van Istrië. De eilanden bestaan uit horizontaal of licht gebogen kalksteenlagen uit het krijt tijdperk, op dewelke op sommige plaatsen verkoolde bruine of rode grond ligt. De steen die behoort tot die formatie is wit van kleur, makkelijk breekbaar, heeft een marmeren structuur. Daarom is het een stevig en uitstekend bouwmateriaal. Romeinse bouwvakkers waren zich bewust van de vermelde kwaliteiten van deze steen en gebruikte ze veelvuldig voor de bouw van vele steden in het Adriatische zee gebied. Klimatologisch maakt Brijuni deel uit van het Noord Mediterraan type van klimaat. Er is een hoge luchtvochtigheid (76%). De gemiddelde jaartemperatuur is 13.9 °c, de gemiddelde regenhoeveelheid is 817mm, terwijl de zon 2350 uren per jaar schijnt. FLORA. De belangrijkste karakteristiek van de Brijuni archipel is de buitengewone biologische verscheidenheid. Deze is ontstaan dankzij de geografische locatie, de geologische basis en geomorfologie, de diversiteit aan habitats en de isolatie van de eilanden. De natuurlijke biologische diversiteit is in de hand gewerkt door de traditionele boerderijen. Het grootste eiland van de archipel, Veliki Brijun, is bewerkt in een harmonieus landschap van weilanden en parken. Naast het architectorale erfgoed, is het eiland rijk aan zeer goed bewaarde vegetatie types, typisch voor het klimaat in west Istrië. Het is belangrijk om er toch even op te drukken dat de zee 80% van het beschermde Nationale Park uitmaakt. Het merendeel van de flora op de Brijuni archipel is typisch Mediterraan. De belangrijkste planten op Veliki Brijun zijn maquis, weilanden, parken, eikenbossen, laurierbossen en coniferen. Het is interessant erop te wijzen date er op het eiland planten bedreigde soorten aanwezig zijn zoals zeepapaver, wilde komkommer, sommige grassen en andere, maar op de eilanden zijn ze wijd verspreid en ontwikkelen ze zich vrij. FAUNA. Door de lange aanwezigheid van de mens op de archipel is de diversiteit van het aantal diersoorten gegroeid op de eilanden. Naast de autochtone soorten zijn er tevens vele soorten geïmporteerd die niet aangepast waren aan deze habitat. Ze hebben zich echter goed aangepast omwille van de ideale microklimatologische omstandigheden die er aanwezig zijn. De ingesprongen kustlijn, de diversiteit van de zeebodem, de bathymetrische vormgeving en de specifieke hydrodynamische toestand weerspiegelt zich in een grote variatie aan maritieme biocoenoses die karakteristiek zijn voor de noord Adriatische regio en die nog niet beïnvloed zijn door directe vormen van verontreiniging. De lokale zeeën van Brijuni zijn belangrijke broedplaatsen en representatieve oases voor de typische maritieme organismes van het Noord Adriatisch gebied. De maritieme organismes die beschermd zijn door de wet op de instandhouding van de wateren bij Brijuni zijn onder andere de steekmossel en de dadelmossel. Schildpadden en dolfijnen kunnen van tijd tot tijd eveneens gezien worden bij de Brijuni eilanden.De zeebodem krioelt van sponzen, zee-egels, schaaldieren, vissen en andere. De meest voorkomende vissen zijn de zeebaarzen, de goudbrasems, de grootkopharders, platvissen, zeepalingen, echte zalmen, en andere. In het verleden werden in de zeeën rondom Brijuni soorten terug gevonden die nog nooit waren gezien in de Adriatische zee, alsook soorten die zelfs onbekend waren voor wetenschappers zoals de zachte koraal Alcyonium brionense of de variëteit van de spons Ircinia variabilis fistulata. in de Adriatische zee. WAT IS ER TE ZIEN? Belvederes De belvederes zijn gemaakt omstreeks 1895 bij de smederij in Vitkovice, waar Paul Kupelwieser gewerkt had voor zijn komst naar Brijuni. Eens waren ze een belangrijke trekpleister voor toeristen maar vandaag zijn ze overgroeid door bomen. Eén van de bewaarde belvederes staat op de heuvel Saluga, boven het centrale strand van Brijuni. Het is een uniek voorbeeld van baanbrekende architectuur. De rustplaats van Kupelweiser, 1917 De belvederes zijn gemaakt omstreeks 1895 bij de smederij in Vitkovice, waar Paul Kupelwieser gewerkt had voor zijn komst naar Brijuni. Eens waren ze een belangrijke trekpleister voor toeristen maar vandaag zijn ze overgroeid door bomen. Eén van de bewaarde belvederes staat op de heuvel Saluga, boven het centrale strand van Brijuni. Het is een uniek voorbeeld van baanbrekende architectuur. Groeven Door het vrijmaken van oude steengroeven, die sterk in aantal toenamen in de loop der jaren door de aanwezigheid van vele beeldhouwers, werden kleine heuvels gemaakt door Aloiz Čufar, boswachter en planoloog van alle promenades op Brijuni. Op deze manier ontstonden er promenades. Deze zijn aangenaam en aantrekkelijk gedurende het gehele jaar. Ze zijn beschermd voor de hitte in de zomer en beschut voor de koude winterwinden. Deze plaatsen zijn erg in trek bij gasten uit health resorts. De herdenkingstablet van Koch De herdenkingstablet van Cufar |
|
