zaterdag 04 sept 2010
Afdrukken
PDF

PAKLENICA NATIONAAL PARK.

Het nationale park Paklenica omvat een oppervlakte van 96 km². Het  is een ideale plaats voor hikers. De hoogste bergen van Velebit zijn Vaganski Vrh (1757 m) en Sveto Brdo (1753 m).
In Paklenica kan men veel natuurwonderen en fenomeen terug vinden. Daarom werd het park uitgeroepen tot nationaal park in 1949. Deze regio is simpel en ongewoon door zijn verbondenheid met de zee alsook met de bergen. Het gebied is rijk aan sparren en zwarte dennen. De diepe canyons snijden vertikaal doorheen Velebit gebergte. Veel grotten en putten kunnen terug gevonden worden.

AANBOD EN SIGHTSEEING.

Klimmen en Hiken

In het nationale park is er meer dan 150 km aan wandelpaden voorzien. Het meest gebruikte pad leidt de toeristen vanuit de receptie doorheen de Velika Paklenica Canyon naar de Paklenica Berghut (ongeveer 2 uur wandelen).Er kunnen ook tochten gemaakt worden naar de bron van de Velika Paklenica. Bezoekers kiezen vaak het pad van Velika Paklenica Canyon, door Jurline en Njive tot Mala Paklenica. De hele trip duurt ongeveer 5 tot 6 uurtjes. Er zijn nog vele andere mogelijkheden: van de boshut Lugarnica tot Mala Močila en Crni Vrh (ongeveer 2 uurtjes), van Crni Vrh tot Velika Močila, etc.
De korte tochten doorheen het park zijn ook interessant, zoals die van de berghut naar Stražbenica, en een tocht naar Veliko Rujno of Golić. Gevorderde wandelaars verkiezen de trip van Anića luka naar de Manita Peć grot bij Vidakov kuk, om dan uiteindelijk rechts naar Njiva of links naar Tomiće te trekken. Bij een andere optie volgt men de wag naar Dokoza en Mali en Veliki Vaganac. Vanuit Milovac kunnen de bezoekers naar Bojinac, een uniek gebergte in zuid Velebit.

Manita Pec grot
Vanuit Anića Luka loopt een pad naar het westelijke gedeelte van de canyon, en leidt de toeristen naar de Manita Peć grot.
De ingang tot de grot ligt op ongeveer 550 meter boven de zeespiegel. De grot is 175 meter lang en is verdeeld in 2 zalen, en bevat een grote hoeveelheid stalactieten, stalagmieten en kolommen. Men heeft berekend dat de figuren in de grot ongeveer 80000 jaren oud zijn.
De tocht tot de grot duurt ongeveer 1.30 uur en ze kan enkel bezocht worden samen met een gids van het park.

Een uitstap met picnic in de boshut “Lugarnica”
Wanneer men het hoofdpad doorheen de Velika Paklenica Canyon volgt, een trip van ongeveer twee uur vanuit de parkeerplaats, arriveert men bij de boshut "Lugarnica" op ongeveer meter boven de zeespiegel. Het is rechts gelegen op de oever van de beek. De hut biedt een unieke gastvrijheid. Hier worden gegrilde worstjes en drankjes geserveerd.

Ondergrondse tunnels – “bunkers”
De ondergrondse tunnels, “bunkers” zijn een complex of ondergrondse tunnels die uitgegraven zijn uit de kliffen van de Velika Paklenica Canyon. De tunnels zijn gemaakt door het Joegoslavische leger en diende als bunker ter bescherming van de militaire en staatsleiders.

Vogels bekijken

Verspreid over het gehele park werden 212 soorten vogels gespot. Dit komt overeen met 52% van de geregistreerde soorten in Kroatie. De interessantste soorten worden terug gevonden in de Velika en Mala Paklenica Canyons, zoals de Vale Gierof some.
In het bezoekers programma heeft het park vooral rekening gehouden met begeleide excursies om de vogels te bekijk. Deze toeren worden begeleid door gekwalificeerde ornithologen. De grootte van de groepen varieert tussen 5 en 10 personen. Zowel toeren van een halve als een hele dag zijn mogelijk. De halve dag omvat een tocht vanuit de ingang tot Anića luka. De hele dag omvat het bekijken van de vogels bij de parkeerplaats in de Velika Paklenica Canyon tot Anića luka, Jurlin, Njive Lekine tot Mala Paklenica.
Het enige dat de bezoeker moet meebrengen is een verrekijker, een telescoop of fototoestel.

Mountain Biking
 

Het pad vertrekkende bij de receptie van het park naar de parkeerplaats, en het hoofdpad dat leidt naar Lugamica en de berghut, zijn ook geopend voor mountainbikes.
Het aantal fietsen op het pad mag op geen enkel ogenblik de wandelaars hinderen. Op geen enkel ogenblik mogen er niet meer dan 10 fietsen op het parcours van de parkeerplaats tot de berghut aanwezig zijn. Buiten het park liggen er verschillende parcours vanuit het centrum van Starigrad-Paklenica naar het dorp Dokoza op Mali Vaganac.

Sightseeing: de molens van Paklenica

Gedurende de eerste helft van de 19de eeuw warden 7 watermolens gebouwd bij de beek Velika Paklenica, vanaf de ingang van het park tot het berghut. Deze molens zijn: Donji Marasović Mill, Srednji Marasović Mill, Gornji Šikić Mill, Markov Mill, Katić Mill, Parić Mill and Ramić Mill. Tot in de jaren 60 werden deze molens gebruikt en bevoorraadde de huishoudens in Podgorje, en regelmatig ook de regio Ravni Kotor en de eilanden archipel. Vandaag worden deze molens niet meer gebruikt, terwijl ze toch nog steeds in goede staat zijn. In 2000 werd Marasović gerestoreerd.  

Presentatie centrum

 

Het Presentatie Centrum is gelegen op de benedenverdieping van het administratieve centrum. Het Presentatie Centrum is opgericht om de bezoekers interessante natuur- en cultuurpunten in het park te tonen en om de bezoekers te wijzen op een aantal punten voor het bezoek aan het park. Het externe gedeelte van het Presentatie Centrum bestaat uit panelen die regelmatig worden aangepast. Ze geven de fauna en flora in het park weer, en leggen de nadruk op enkele zeldzame soorten, en op de geologische, geomorfologische en andere curiosa. De panelen beschrijven ook wat het park te bieden heeft aan recreatieve mogelijkheden.
Het park maakt het mogelijk lezingen te organiseren met behulp van slides en video projecties. 28 Personen kunnen een lezing bijwonen in de zaal van het Presentatie Centrum. In het park kunnen 50 personen toegelaten worden. 

Alpijns en recreatief klimmen

 

Het Nationale Park Paklenica is het meest bezocht Kroatische klim centrum en is bekend over heel het land en daarbuiten. Dit op basis van de organisatie en kwaliteit van het centrum. Het wordt aanzien als één van de Europese top centra.
Dit klim centrum is vooral aantrekkelijk door de nabijheid van de zee. Daarom is de Paklenica Riviera een ideale plaats waar water- en klimsport gecombineerd kan worden. De geschiedenis van het alpinisme in Paklenica begon lang geleden, in 1938, toen Dragutin Brahm Anica Kuk trachtte te beklimmen. Hij stierf tijdens de beklimming. Twee jaar later slaagde S Breovacki en M Dragman wel in hun missie.
In 1955 slaagde Mosoraski erin de moeilijkste helling van Anica Kuk te beklimmen. Dit gaf een nieuwe impuls aan het alpinisme in Paklenica. Van 1960 tot 1970 werden vele hellingen van Velebitaški, Klin, Funkcija, Karabora en Ljubljansk bedwongen. Vandaag zijn er ongeveer 400 uitgeruste klimroutes, variërend in moeilijkheid en lengte. De start van het klim seizoen start in de lente en eindigt in de late herfst.

GEOMORFOLOGIE EN GEOLOGISCHE KARAKTERISTIEKEN.

De toegang tot de canyons Mala en Velika Paklenica is een fenomeen door de geologische en hydrologische bijzonderheden, de overvloedige karst, en de rijkdom aan flora en fauna.De beken Mala and Velika Paklenica bezorgen een grote rijkdom aan de gehele omgeving. In de lente en herfst zorgt de kracht van het wassende water ervoor dat de kalkstenen wanden van de canyons verder eroderen, zodat de canyons verder uitgediept worden.
Beide canyons, Velika Paklenica Canyon, 14 km lang, en Mala Paklenica Canyon, 12 km lang, zijn diep ingesneden in het zuidelijke gedeelte van het Paklenica gebergte. De geologische bijzonderheden van het Nationale Park zijn op te merken bij de scherpe karst formaties in de regio Bojinac, Vidakov kuk en op het plateau tussen beide canyons. Hier zijn veel verschillende karst formaties zichtbaar, gaande van cracks in de kalksteen, kanalen, bassins en grotten, die onstaan zijn door het wassende water en door de grote temperatuurverschillen tussen de verschillende seizoenen. Bassins met cracks en kanalen zijn vooral gevormd in de Bojinac regio, waar deze karst formaties ontstonden door gletsjers, duidelijk te zien door de afzettingen in de vele morenes.
Er zijn 70 grotten aanwezig in het park. De spectaculairste zijn de Manita Peć grot en de Vodarica put. De Manita Peć grot is als enige die kan bezocht worden.



FLORA.

 In de regio, die zich uitstrekt van de kust tot aan de hoogste piek van Velebit, noteren we ongeveer 800 soorten. 40 Van deze soorten zijn zeldzaam en specifiek voor deze regio en zijn vooral terug te vinden in het Velebit gebergte of in het Dinarische gebergte.
De enige soort die enkel in de Velika Paklenica canyons groeit en nergens anders in de wereld is de Arenaria orbicularis.
De bekendste specifieke soort in de canyons van de Mala en Velika Paklenica  is het klokje (Campanula fenestrellata). In het park groeien verschillende soorten klokjes. Het meest vermeldenswaardige klokje is Campanula pyramidalis. Op de hellingen van de canyon komt het meer algemeen voorkomende klokje voor, namelijk Campanula waldsteiniana.
Eén van de eerste bloeiers in het park is het Maarts Viooltje.
Eén van de voornaamste redens waarom de zuidelijke regio van Velebit erkend werd als Nationaal Park, is de aanwezigheid van het bos. De steile kliffen van het park zijn bedekt met zwarte den.
Door het specifieke klimaat en de rotsachtige ondergrond zijn de bomen erg klein en zowel interessant als ongewoon in uitzicht.
De Cotinus geeft de omgeving kleur in de lente door zijn bloesem, terwijl de bladeren in de herfst prachtig briljant rood kleuren.
In sommige delen van het park is Juniperus de enige voorkomende soort.

FAUNA.

Binnen de parkgrenzen zijn er ongeveer 20 habitat types.
De meest voorkomende dieren in het park, dit zowel in aantal als in hoeveelheid soorten, zijn de insecten. Hiervan zijn er een aantal soorten zeldzaam en specifiek voor de regio. In het park komen 82 soorten vlinder voor. De meest voorkomende is de Koningspage. Eén van de mooiste vlinders in Kroatie wordt ook in deze regio terug gevonden, namelijk de Apollovlinder.
Er komen 31 soorten amfibien en reptielen voor in het park, waaronder 12 slangen. De meest voorkomende slangen zijn de Balkantoornslang of Balkanpijlslang, de Europese rattenslang en de Esculaapslang. De Zandadder en de zeldzame Spitssnuitadder of Weide adder zijn de enige giftige slangen in dit gebied.
De vogels zijn de meest voorkomende gewervelde. Tot vandaag werden er 212 soorten opgemerkt. Deze populatie is wijd verspreid over het gehele park. Er moet zeker aandacht uitgaan naar de populatie aan de kliffen van de canyons Mala and Velika Paklenica. Ze worden vertegenwoordigd door 18 soorten. De meest voorkomende soorten zijn de Rotsklever en de blauwe rotslijster.
In 1999 waren er slechts 3 parende koppels Vale Gieren in het park. Jammer genoeg heeft de daling van het aantal dieren in Velebit, en het stijgende aantal vergiftigingen van predators, geleid tot het bijna doen verdwijnen van de soort in het park. Deze trent is tevens op te merken op de Kvarner eilanden zoals Krk en Cres. De Vale gieren populatie is aldus een zeer bedreigde diersoort geworden en staat op het punt te verdwijnen in Kroatie. De Sperwer is een nestende vogel in het dennenbos. Het roodborstje is een veelvoorkomende zangvogel die terug te vinden is aan de kust.
Er leven 47 soorten zoogdieren in het park waaronder het ree, het edelhert, de gems en het everzwijn. Grotere predators zijn de bruine beer, de wolf en de lynx. 

Octopus



Kornati Islands

Sea-horse